فیلم شاهزاده ی پارسی: شن های زمان، فیلم جالبی بود. هم رمانتیک و هم اکشن؛ خب البته بیش تر فیلم های دیزنی همین طورن. ولی بعضی جاهای فیلم برام سوال برانگیز بود. به نظر می اومد داستان در زمان قبل از اسلام بوده، ولی اسم برادر شاه "نظام"، یک واژه ی عربی بود! "دستان" که در اصل تو فرهنگ ما و شاهنامه، پدر رستم هست توی این فیلم عاشق "تهمینه" می شه، ولی جالبه که رفتارش بیش تر شبیه "علی بابا و چهل دزد" هست!!! معماری شهر هم که شبیه هندی هاست. در ضمن توی لیست بازیگرها و مجریان فیلم، یک دونه هم اسم ایرانی من پیدا نکردم.

ولی می دونین خوبی این فیلم چی بود؟ توی فیلم تحقیر نشدیم (مثل 300 مثلا!). دلم می خواست ایران یک فیلم برای گذشته ی خودش می ساخت، نه یک شرکت خارجی بر اساس یک بازی!