خبر ویژه: Garage Sale

فروش ویژه و استثنایی وسایل زیبا و تزیینی، کتاب های کمک درسی، کنکور و آیلتس (IELTS)، با قیمت های استثنایی. لطفا با شماره ی ۰۱۶۲۴۱۰۹۷۰ تماس حاصل فرمایید.

Cute statues, stickers, dolls; Konkur and IELTS books for sale. Anyone interested, please call 0162410970.

 

سن ما و دردسر گواهی نامه!

همون طوری که من بارها و بارها گفتم و نوشتم، سن من و همسن و سالان من (۱۶ - ۱۹) بد ترین سن های زندگی هستن. چرا؟! چون همیشه مساله ی سن، مشکل آفرینه! نمیشه رای داد، چون سنّمون کمه. تو مسابقات کودکان و نوجوانان نمیشه شرکت کرد، چون سنّمون بیش تره و .... حالا مشکل جدیدی که بهش پی برده ام، گواهی نامه و رانندگی است! همان طور که می دونین، تو مالزی از ۱۶ سالگی گواهی نامه می دن و خیلی راحت می تونین ماشینون رو خودتون برونین. اما اگه تو همین سال با گواهی نامه تون به اندونزی سفر کنین، اون جا اجازه ی رانندگی ندارین، چرا که هنوز بچه محسوب می شین. بنابراین باید ۱ سال صبر کنین و وقتی به ۱۷ رسیدین، بفرمایین و رانندگی کنین! حالا توی همین سال، تشریف ببرین ایران! شرمنده، تا ۱۸ ساله نشین، جزو آدم بزرگ ها حسابتون نمی کنن! پس ۱ سال دیگه هم باید صبر کنین. یه سر هم به کانادا بریم! شما الآن ۱۸ ساله هستید و در بسیاری از کشور ها به عنوان یک بزرگ سال به حساب می آین و اجازه ی رانندگی دارین، اما...! کانادا ۱۹ سالگی رو برای آدم بزرگ بودن، برگزیده! لطفا ۱ سال دیگه هم ...!

* بعدا نوشت: در مالزی در 16 سالگی گواهی نامه ی موتور می دن و در 17 سالگی گواهی نامه ی ماشین. (نتیجه ی تحقیقات یکی از دوستان. متشکرم!)

ماست بندی!

تعطیلات تابستون و علّافی، ما را به آموختن امور آشپزخانه و از این قبیل مسایل دچار کرد، چنان که روزی دو سه بار ظرف شویی و تی کشی و ... در بساط داریم! علاوه بر این ها، بنده ماست بند هم شده ام و ماست می زنم چه ماستی! خلاصه این که کمی بعد باید به فکر راه انداختن بیزنس به وسیله ی ماست هایم باشم.

من و شاگردم

شاگردی دارم باهوش و با استعداد، حدود ۷-۸ ساله، با قوه ی تخیلی در حدّ فضا! و یک هنر پیشه ی واقعی! وقتی که بهش سر مشق می دم و می گم بنویس، از زیر کار در می ره و نمی نویسه. اما بعد از ۱-۲ دقیقه خودش شروع می کنه به نوشتن. ازش که دلیل رو می پرسم واقعا حرف های جالبی نثارم می کنه. مثلا یه بار بهم گفت: "یه کاری کردم که این کلمه عطسه بزنه، با عطسه زدن تونست تولید مثل کنه، حالا این کلمه های جدیدی که تولید شدن رو من این جا می نویسم!" چنان جوابش خلاقانه و تکان دهنده بود که من فقط برای چند ثانیه داشتم تلاش می کردم هضمش کنم!

به وسایلش هم وابستگی شدیدی داره. یک بار گربه ی مکانیکی اش رو آورده بود سر کلاس. باتری اش تموم شده بود و روشن نمی شد. فکر می کرد که گربه اش مرده و برای این که من نبینم سرش رو کرد توی کیفش و زد زیر گریه! اول فکر کردم الکیِ، ولی وقتی کیف رو از روی سرش برداشتم قطرات اشکش رو دیدم!!!   به نظرم، توی تخیل خودش اشیا براش زنده ان و واقعا باهاش حرف می زنن. مثلا مواقعی که همین گربه رو به کلاس می آره، اگه به درس گوش نکنه، من شروع می کنم با گربه اش حرف زدن و اون وقت توجه خودش هم جلب می شه. شخصیتش بعضی وقت ها من رو به یاد شخصیت اول کتاب "درخت زیبای من" اثر ژوزه مائورو ده واسکونسلوس می اندازه.

چند روز پیش، یک دفعه سر کلاس گفت: "بیچاره پلیسه مُرد!" و چشماش پر اشک شد. بعد گفت: "دیشب پسرخاله ی ۲ ساله ام مُرد" و بعد "مادرِ پدرِ پدرم!" و واقعا نزدیک بود گریه اش بگیرد. ۵ دقیقه بعد وسط درس گفت: "نه، فقط پلیسه مرد" و اشک هاش رو که سرازیر می شدن پاک کرد. آخر کلاس، موقع خداحافظی گفت: "پلیسه توی فیلم بود که مرد!" و این جا بود که من فهمیدم شاگردم علاوه بر تمام خصوصیات جالبش، از روحیه ی خیلی حساسی هم برخورداره و واقعیات زندگی اش حتی دیدن یک فیلم تا چند روز در رفتار و افکارش تاثیر می گذاره!