بهت

و دستی تکان داد و خندید و رفت

همان کس که حال مرا دید و رفت

اگر خسته از چشم هایم نبود

چرا خنده های مرا چید و رفت

گره در گره مانده بغضم هنوز

ولی عشق، از خنده ترکید و رفت

مرا مثل آیینه اش جا گذاشت

کس دیگری را پسندید و رفت

                                     هادی شفیعی. بهت. باد آباد  

دوست واقعی کیست؟؟؟

A real friend
is one who walks in
when the rest
of the world walks out.

يک دوست واقعی اونی هستش که وقتی مياد

که تموم دنيا از پيشت رفتن.

...

آنگاه ميترا گفت : با ما از عشق بگو

و او سر بر آورد و به مردم نگريست

و سکوتی سخت در ميانه افتاد .

پس به آوازی عظيم لب به سخن گشود :

چون عشق اشارت فرمايد ، قدم به راه نهيد ،

گرچه دشواريست و بی زنهار اين طريق .

و چون بر شما بال گشايد ، سر فرود آوريد به تسليم ،

اگر چه شمشيری نهفته در اين بال ، جراحت زخمی بر جانتان زند .

و آن هنگام که با شما سخن گويد ، يقين کنيد کلامش را ،

گرچه آوای او رويای شما در هم کوبد و فرو ريزد ، آنچنان که باد شمال ، صلابت

باغ را .

هشدار !! عشق است که بر تخت می نشاند و به صليب می کشاند ، و هم او که سر

چشمه رویش است حرس می کند.

هم به فراز آيد بلندای قامتتان را به تمامی و نازک ترين شاخه هايتان را که زير

تابش خورشيد به رقصيد و اهتزار ، با دست های مهربان خويش بنوازد،

و هم به عمق رود تا سخت ترين ريشه هاتان در دل خاک ، و به ارتعاش در آورد

از بن .

چون ساقه های بافه ی ذرت ، خويشتن به وجود شما احاطه کند سخت  .

به خرمن گاه بکويدتان که برهنه شويد .

غربال کند تا از پوسته وارهيد .

به آسياب کشد تا پاکی و زلالی و سپيدی .

و خميری سازد نرم ،

پس به قداست آتش خويش سپاردتان ، باشد که نان متبرکی شويد ضيافت پر شکوه

خداوند را.

عشق را به جز تجلی خود آرمانی نباشد .

                                                            جبران خليل جبران

نسیم و گون

"به کجا چنین شتابان"

گَوَن از نسیم پرسید

"دل من گرفته زین جا، هوس سفر نداری زغبار این بیابان؟"

همه آرزویم، اما چه کنم که بسته پایم..."

"به کجا چنین شتابان؟"

"به هر آن کجا که باشد به جز این سراسرایم"

"سفرت به خیر! اما. تو و دوستی خدا را

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،

به شکوفه ها به باران برسان سلام ما را"

                                                       شفیعی کدکنی  

جوانی

جوانی مانع جسارت نیست.

                                    لئون تولستوی. جنگ و صلح      

پاسخ

ساحل در انتظار کسی بود

تا پاسخی بگوید. فریاد آب را.

با ناله ی گره شده. دلتنگ. خشمگین.

سر زیر پر کشیدم و رفتم!

                                   جواب را.

                                                 فریدون مشیری. پاسخ. مروارید مهر 

فریاد های خاموش

دریا.ـ صبور و سنگین ـ

                                    می خواند و می نوشت:

ـ " ... من خواب نیستم!

خاموش اگر نشستم.

                                    مرداب نیستم!

روزی که بر خروشم و زنجیر بگسلم.

روشن شود که آتشم و آب نیستم!"

                                       فریدون مشیری. فریاد های خاموش

نگاه یادگار

ـ مسافری که می روی ز وسعت نگاه من

ـ و لحظه های خاطره که شاعرانه مانده است

ـ از آخرین نگاه تو کنار پیچ کوچه ای

ـ به صحن ابری دلم. کمی بهانه مانده است

ـ غبار تار چشم من پس از کمی که می روی

ـ به خشک دشت گونه ها. چه دانه دانه مانده است

ـ نگاه یادگاریت درون چارچوب قاب

ـ و ریزه های موی تو که روی شانه مانده است

ـ تو هم که رفته ای. برو! غروب دیر می شود

ـ و شب که خالی اتاق. جاودانه مانده است.

                                  هادی شفیعی. نگاه یادگار. باد آباد    

دوستان انسان

امام علی (ع) فرموده اند:

دوستان انسان سه دسته اند: ۱- دوست او ۲- دشمن او ۳- دشمن دشمن او

 

آخر کار ما

در آخر این زندگی ما روح خویش را به خدا جسم خویش را به گور و نام خویش را به اقوام جهان تقدیم می کنیم...!