ویژگی های خوب املت!

خب، درس آشپزی امروز، برشمردن ویژگی های خوب املته!

- خیلی سریع آماده می شه.

- می تونی هرچی گیرت اومد بریزی توش و هم چنان بهش بگی املت!

- از هر ماده در هر مقیاسی که خواستی می تونی استفاده کنی؛ مثلا وقتی 2 تا گوجه فرنگی خراب شده داری، می ریزی تو ماهی تابه و می تونی مثلا پیاز بهش اضافه نکنی، چون نه داری و نه خوشت می آد (بر فرض!)

- خیلی مقویه (خب همه چیز توش پیدا می شه)!

- 

بازم بگم؟! 

جوون شدن

اگه بدونین جوون شدن چه لذتی داره، حتی اگه فقط به اندازه ی یک ساعت باشه! اگه دو نفر دیگه روی این کره ی خاکی باشن که هم زمان با من به دنیا اومدن، یکی تو ایران و یکی تو مالزی، اونی که توی مالزیه از من ۱۶ ساعت و اونی که تو ایرانه ۱۱:۳۰ ساعت بزرگ تره! می دونین یعنی چی؟! یعنی من تقریبا یک نصفه روز جوون ترم! وای، چه حالی!! البته تا همین دیروز، یعنی در اصل بگم تا ساعت ۲ صبح روز ۱ نوامبر اختلاف ساعت ما ۱۵ ساعت و ۱۰:۳۰ ساعت بود با مالزی و ایران، ولی چون "Daylight Saving" به پایان رسید، ساعت هامون رو یک ساعت کشیدیم عقب و خب یک ساعت دیگه هم جوون تر شدیم!

دوست خوب من: پردیس!

دیشب جاتون خالی خونه ی دوستم پردیس دعوت بودم. اگه بدونین چه کدبانوییه! بعد از چند وقت غذاهای ابداعی مینا خانم رو خوردن، واقعا دست پخت خوب دوستت بهت می چسبه!

گفتم غذاهای ابداعی! در اوقات بی کاری (و گرسنگی) آن هم در تنهایی به هر حال آدم باید دست به کار شود و فکری به حال این دل صاحب مرده بکند! از آن جایی که من به جز تخم مرغ نیمرو کردن هنر دیگری ندرام ()، چند شب پیش غذایی اختراع کردم به اسم "پلو عدس - چراغ راهنمایی و رانندگی". طرز تهیه: نصف پیمانه برنج بردارید بریزید تو پلوپز، تقریبا ۱۰ تا دونه هم عدس بریزید روش (برای همین بهش می گم پلو عدس نه عدس پلو!) و تا نیم ساعت ولش کنید بپزه. بعد در یخچالتون رو باز کنید ببینید ای دل غافل! گوجه فرنگی و فلفل دلمه ای زرد رنگتون کپک زده. قسمت کپکی رو جدا کنید و بقیه اش رو بریزید تو غذا. در آخر برای تزیینش، می بینین کمی لوبیا سبز خرد شده (دست مامان درد نکنه!) تو فریزر دارین. اون هم در ۵ دقیقه ی آخر اضافه می کنین و این می شه: "پلو عدس - چراغ راهنمایی و رانندگی"!

دومین غذایی که کشف کردم "سوپ خشک" یا Dried Soup نام گرفت. طرز تهیه: یک پیاز اشک درآر، یک عدد سیر بسیار خوشبو (!)، یک تکه گوشت که وقتی می پزه کلا نصف می شه اندازه اش. این ها رو همه رو بریزین توی قابلمه، یک کوچولو هم زیرش آب بریزین و بذارین گوشت تو آب خودش بپزه (زیرش خیلی داغ نباشه). بعد نگاه کنین ببینین سیب زمینی دارین، یک هو هوس سیب زمینی سرخ کرده می کنین، همین که می آین کار سرخ کردن رو شروع کنین، متوجه می شین که نه حالی هست و نه حوصله ای! در نتیجه سیب زمینی تون رو به صورت مکعب های ریز خرد کنین (تو حرفه و فن به ما گفته بودن این یعنی "نگینی") و می ریزنش توی قابلمه تون که همراه گوشت بپزه. در یخچال رو که باز می کنین می بینین که باز ای داد بی داد! سبزیاتون داره می گنده!!! همه اش رو در می آرین و خرد می کنین و می ریزین توی قابلمه تون! حدود ۱:۱۵ دقیقه از آغاز پخت و پز، غذاتون دیگه باید آماده باشه. اولین قاشق رو که می ذارین توی دهان مبارک، متوجه می شین که اِ! این که مزه ی سوپ می ده ولی پس آبش کو؟!!! برای همین می شه "سوپ خشک!"

-- وقتی غذاهای ابداعی ام رو برای پردیس تعریف کردم، آه سوزناکی از نهادش برخاست و مقدار بسیار زیادی خورشت قیمه بهم داد و گفت تا هفته ی بعد که می بینمت، این غذا برات کافیه! مرسی پردیس!

تغییر نام

یکی از دوستام به من می گه دختر کوچولوی قطبی!  قشنگ نیست؟!!!

سهراب سپهری

یکی از دوستان خوبم این شعر سهراب سپهری برام فرستادن. خیلی زیباست:

"

سفر مرا به سرزمین های استوایی برد

به زیر سایه آن بانیان سبز تنومند

و چه خوب یادم است

عبارتی

که به گوشه ذهن وارد شد :

وسیع باش و تنها

سر به زیر و سخت

 

"

انتظار

بعد از انتظاری چند، واقعا جای شکرش باقیست که فیس بوکم زنده است و بالا می آد!  

--

راستی امروز روز فعالیت وبلاگ ها (Blog Action Day) است. من که برای نوشتن وقت ندارم ولی این جا مطلب قشنگی نوشته شده در این مورد.

اینترنت

وای خدا رو شکر. بالاخره این اینترنت خونه ی ما وصل شد...

وفات فیس بوک

فیس بوک من مُرد!  (البته انگار فقط برای چند روز!!!)

-!

همیشه روی هر پله که هستی بدون خدا یه پله ازت بالاتره...نه به خاطرخدا بودنش برای اینکه دستتو بگیره